Onze Oldenburger, Landré genaamd, kochten wij toen hij 6 jaar was en nog hengst. Inmiddels is hij 12 jaar en we hebben al die jaren alleen maar gedokterd! Na langdurig en zorgvuldig onderzoek kwam de conclusie: niets meer aan te doen. Terug in de auto met veel verdriet, maar je moet eerlijk blijven t.o.v. het paard en het, hoe erg het ook is, in laten slapen. Maar 's-avond om 10 uur belde onze instructrice en verzocht ons om Jeannette eens naar Landré te laten kijken. Zo gezegd zo gedaan. Ik, een nuchtere Noordhollander, was bij de eerste ontmoetingsbehandeling aanwezig. Met een eierklutser(=biosensor) gaat ze langs het paard en lokaliseert de problemen (ik dacht: "wat voor iemand heb ik er nu bijgehaald?"). Vervolgens haalde ze uit een weekendtas dozen met kleine medische flesjes! Na het testen (zeer indrukwekkend) met alle dozen plus flesjes, vertelde ze waar de problemen vandaan kwamen en welke medicijnen hij nodig had. Na deze medische kuur van drie weken ging Landré weer fier kijken en lopen. Dus niet meer kreupel en terughoudend. Een wonder was geschied! Nu blijkt o.a. dat zijn voer, biks, kuilgras en weidegang gedoseerd moeten worden. Maar wat gebeurde twee jaar geleden; in het land krijgt hij een trap tegen zijn achterbeen. Dr. van Muiswinkel (van dierenkliniek Emmeloord) stelde de diagnose; griffelbeentje gebroken en heeft hem geopereerd. Dit was goed verlopen maar de genezing ging slecht. Het been werd steeds dik. Er was een verkalking bijgekomen. Toen dachten we weer dat het einde verhaal was. Maar na de revalidatie en behandelingen bij Jeannette op stal en in samenwerking met Dr. van Muiswinkel is het weer helemaal goed gekomen met onze Landré en hij loopt dressuur Z1 niveau. Hartelijk dank topper!!!!!!

Mijn paard Pablo had zijn kroonrand r.v. kapot getrapt. Nadat dit was genezen trapte hij de kroonrand l.v. kapot en had een hoefzweer. De hoefsmid ging snijden. Toen de hoef weer bijna genezen was, ging hij weer raar lopen. Pablo liep toen met zijn voorbenen helemaal wijd uit elkaar en op 3 benen kreupel. De veearts zei dat hij hem wilde laten inslapen, maar omdat Pablo de volgende dag weer een heel ander beeld liet zien, wilde hij het nog wel even aankijken. Pablo was toen weer alleen r.v. kreupel. De hoefsmid van de veearts heeft hem toen behandeld maar te diep gesneden. Alle onderzoeken werden stop gezet totdat dit was genezen. Dit heeft een ca. 1 maand geduurd. Elke dag was het anders; dan weer M.K.Z., dan weer 1 been kreupel, dan weer 2 benen. Het was een raadsel. Ze hebben toen ook nog zijn rug ingespoten om die spieren te laten ontspannen. Toen de dierenarts het uiteindelijk opgaf heb ik Jeannette gebeld. Zij zei; Hij is geïnfecteerd met Tetanus door de kroonrandverwonding maar doordat hij een inenting gehad heeft, heeft hij het overleefd en waren de klachten minder acuut. Na een kuur van 2 weken liep hij bijna weer normaal maar was nog erg atactisch. Ook daar kreeg hij nog een kuur voor. Na een week was Pablo weer de oude en kon hij na 3 maanden weer vervoerd worden om naar huis te gaan. Hij heeft nog wel een jaar last gehouden van zijn hoefzweren maar ook dat is nu genezen. Voortaan gaan we dus eerst naar Jeannette als Pablo weer iets mankeert. Ik hoop dat ik jullie met mijn verhaal over Tetanus een beetje hoop heb gegeven over homeopathie. Want niet alles is met reguliere gezondheidszorg te behandelen. Ook al zouden zij dat graag willen geloven. Jeannette bedankt namens mij en Pablo voor het plezier wat we weer hebben samen.

Mijn pony Wiske had vaak jeuk en nu gelukkig niet meer want ik vondt het wel erg zielig.

Babbette.

Toen ik Atlas net had begonnen de problemen. Hij hoestte steeds; chronische Bronchitis. Dit was het begin van een lange ziekteperiode met steeds wat nieuws. De 3 grootste problemen; Wormaneurisme. Dit is opgelost door Bodegrave en Jeanette Kompier. Op nr 2: Atlas heeft geen tanden meer en zijn onder- en bovenkaak waren gebroken, gespleten en ontstoken. Gelukkig hebben we zijn kiezen kunnen behouden Wel zijn er gedeeltes van zijn kaak verwijderd. En nr 1: koliek. Heel lang geduurd met bijna een dodelijke afloop in Utrecht. Hij is daar geweest voor een kijkoperatie en ze konden er niets aan doen. Er zit iets in zijn buik (in het centrum) waar ze niet hij kunnen en ook niet weten wat het is. Ik kon kiezen uit 2 dingen: 1; een operatie, die hij niet zou overleven en daarna sectie. Dan wisten ze de reden. Of 2; in laten slapen en dan sectie. Uiteindelijk hebben wij een eigen keus gemaakt om hem mee naar huis te nemen en hem op het land te zetten. Vervroegd met pensioen. En later in overleg met de arts in Utrecht ben ik langzaam met hem weer begonnen met werken, want meneer ging mensen aanvallen (te veel energie). Soms heeft hij nog wel eens last van zijn buik en gaat dan in plashouding staan. De schrik vliegt bij mij meestal gelijk om mijn oren. Dierenarts bellen? Meestal laat ik hem maar even staan en dan later gaat het wel weer. Dit was vroeger een dagelijks patroon waarbij hij om de stap weer zo ging staan en dan kreunen. Ik wil gelijk van de gelegenheid gebruik maken om mijn ouders, mijn man en stalgenoten te bedanken voor hun steun, hulp en lieve woorden in deze voor mij moeilijke jaren. En ook wil ik Jeannette Kompier van Horse Body Balance bedanken, want zonder haar had ik Atlas niet meer gehad. Jeannette heeft echt het leven gered van Atlas.

Groetjes Eline en Atlas.

4 jaar geleden kwam ik in contact met homeopathie en Jeannette. Ik ben van nature nuchter en zag al een vaag gebeuren voor me. Toch heb ik Jeannette laten komen. Ze is nuchter en staat met beide benen op de grond, weet waar ze over praat en legt goed uit wat ze doet. Mijn toen 11 jarige ruin had al geruime tijd vage klachten: zat niet lekker in zijn vel, doffe huid, moeilijk doen bij aansingelen en zelfs soms een onregelmatige pas. De dierenartsen hadden geconstateerd dat hij een zware worminfektie had opgelopen, maar na de zoveelste kuur keerden de klachten terug. Jeannette heeft hem toen nagekeken en constateerde dat Paolo een bacterie in zijn darmen had, die als je die niet specifiek bestrijdt weer telkens terugkeert. Paolo heeft diverse kuren moeten volgen en een strak ontwormingsschema. Ik merkte na 2 weken al verschil in het aansingelen, dat liet hij veel makkelijker toe. Daarna heb ik Jeannette gevraagd om naar mijn merrie te kijken, ze loopt regelmatig stijf en lijkt het of ze kreupel is, wisselend van been. De dierenarts heeft niets afwijkends kunnen vinden en we hielden het op spierpijn. Wat bleek; Lash is overgevoelig voor tetanus en ze werd elk half jaar! geprikt hiervoor. Dit gaf als resultaat stijfheid en moeilijk, pijnlijk bewegen. Nu wordt ze nog maar 1 x per 2 jaar geënt en krijgt ze gelijk een kuur van Jeannette erbij voor de overgevoeligheid. Niet alleen bij problemen komt Jeannette langs. Lash is moeder geworden en zowel voor de dekking als na de geboorte hebben wij haar laten nakijken of alle hormonen etc. weer in balans zijn. Ik werk zelf bij een dierenartsen en weet dat het soms moeilijk is om vast te stellen wat de oorzaak is van een probleem. Symptomen bestrijden is veel makkelijker, maar dat lost vaak het probleem niet op. Jeannette onderzoekt altijd wat de oorzaak is en pakt dan het probleem in zijn geheel aan.

Nirvana is mijn merrie van 8 jaar. Ik heb haar zelf opgevoed en getraind en weet goed wat ze allemaal heeft meegemaakt. Het is een heel fijn gevoelig paard met een super karakter. We doen mee aan springwedstrijden; Vorig jaar een super B seizoen en dit jaar een super L seizoen. Tijdens de KHNS kampioenschappen ging het mis. Voor de wedstrijd heb ik haar nog een herhalings enting gegeven omdat ik mijn boekje niet meer kon vinden. Tijdens de wedstrijd was ze afwezig. Geen koorts, niet kreupel, niet stijf, eet goed, alleen zo afwezig. De hoefsmid kwam en ze bleek te kort bekapt. De 2e dag had ze koliek. De veearts constateerde een flinke verstopping. Een vriendin had ¨toevallig¨ Jeannette bij haar paard had gehad en was daar erg over te spreken. Afspraak gemaakt. Haar 1e vraag was of ik problemen na een enting had gehad? Ja, inderdaad, het begon na de herhalingsenting! En met de wormen kuren? Daar ben ik niet secuur in geweest. (Heb nu al schaamrood op mijn wangen). Te druk, te veel te doen en dan niet letten op wat je zo dierbaar is. Diagnose van Jeanette; overbelasting op de lever en overbelasting op spieren en pezen op de achterhand. Nu 2 maanden later, en de kuur is nog niet afgelopen, heb ik weer een paard op stal staan die goed is opgeknapt en steeds beter in haar vel gaat zitten. Haar billen zijn na het rijden nu ook lekker warm iets wat eerder niet het geval was. Ze is minder pafferig. Haar hoofd waar ze ineens van de zomer kale plekken door een reactie op het hoofstel kreeg hersteld goed. Er, groeit weer haar op en het pigment komt terug. Ze is weer wakker! Heb mijn paard weer terug! Je begrijpt dat ik heel tevreden en blij ben met Jeannette en hoop dat zij het ook is met onze vervolg afspraak. Ben dan ook zeker van plan om om de zoveel tijd preventief een afspraak te maken zodat dit niet meer kan gebeuren door mijn eigen nalatigheid!

Hoi Jeanette,

Een paar maanden heb je mijn Irish Cob Gipsy's Treasure behandeld. Ze had steeds diarree en veel jeuk.
Het gaat nu erg goed met haar, ze heeft geen diarree meer en de jeuk is een stuk minder. Ook is haar gedrag erg veranderd. Vroeger was ze erg sloom en wilde ze niet lopen. Nu is ze heel voorwaarts en heeft echt plezier in het rijden. Ze is niet meer zo snel buiten adem en ik moet haar echt in de gaten houden, want ze is erg eigenwijs (wel op een leuke manier).

Zondag 26 september ben ik met haar naar de premiekeuring van de Irish Cob Society geweest. En daar heeft ze een eerste premie gehaald! Echt een bewijs dat ze lekker in haar vel zit, want vorig jaar was ze nog geen tweede premie waard.

Jeannette behandelt nu al jaren, niet alleen onze paarden, maar ook onze honden (epilepsie, jeuk en rare bacterië Ons meest opmerkelijke verhaal gaat over Sander, onze bekende New Forest ex-dekhengst. Mijn dochter Aimée reed (inter)nationale wedstrijden met hem. Sander kreeg een kuchje en het werd zo erg dat hij wel 30x in een minuut hoestte. Bij de kliniek kreeg hij een aantal longspoelingen. Het hoesten was inderdaad even weg, maar begon na 2 weer. Toen is hij een aantal maanden het land opgegaan. Ook dat hielp niet en toen is hij naar de universiteitskliniek in Utrecht gebracht. Hier kreeg hij medicijnen toegediend, die hij moest inademen via een kap over zijn mond. De diagnose was dat hij zwaar allergisch was en hij er zijn hele leven last van kon blijven houden. Weer was hij 2 weken stil en toen begon hij weer met hoesten. Inmiddels ten einde raad,  heb ik Jeannette gevraagd of zij hem kon behandelen. Jeannette zei direct dat Sander helemaal niet allergisch was, maar dat het een bacterie was, die een bepaalde snotterigheid in zijn longen veroorzaakte. En, je gelooft het nooit, na een week hield hij op met hoesten en Aimée kon, na 9 maanden, eindelijk weer gaan rijden. Sander gaat nog steeds super en is, omdat Aimée te groot is geworden, verkocht naar België. Ook ons paard Romanov (inmiddels Z1 met Aimée) is onder behandeling van Jeannette. Hij had straalkanker aan 4 hoeven. Dankzij Jeannette's behandeling zijn 3 hoeven al genezen en is er nog maar een klein plekje op zijn laatste hoef. Echt super! Jeannette geeft ook voedingsadvies voor onze paarden, ze doen het niet alleen geweldig, ze zien er ook prachtig uit!!

Kortom, ik ben hartstikke blij met Jeannette!! Anouk Weise

4 Jaar had ik al heel veel plezier van mijn 6 jarige tinker Sam tot op een dag hij een wond op zijn hoefbal links achter kreeg. Hij was mager, begon zijn staarten manen te schuren en was onbestuurbaar. Ook pompte hij enorm na een klein stukje inspanning. De dierenarts adviseerde antibiotica en de wond schoon en droog te houden. Met de uren zag ik echter de wond groter worden en had hij na 2 dagen de wonden aan 3 hoeven. In de kliniek hebben ze bij al zijn 3 aangetaste hoefballen de ontstekingen weggesneden. Nu zou het beter moeten gaan... met zalfjes, pillen en prednisolon, slik !!
Maar helaas... het ging alles behalve beter. Weer contact met de kliniek en die zeiden....geef maar 4 pillen.. Met andere woorden, wij weten het eigenlijk ook niet. Dit vond ik geen optie. Mijn lieve schat, die alles zonder ook maar 1 keer kreupel te hebben gelopen onderging, wilde ik niet kwijt !!
Heel internet NOG maar een keer afspeuren om te zoeken naar die ene speld in de hooiberg en wat denk je...ik vond die speld; Jeannette !! Jeannette kwam en constanteerde inderdaad iets met Sam zijn immuun en nog meer. Alles heeft ze tot in de puntjes onderzocht en wat bleek, Sam had een virus in zijn lichaam, een verstoord immuun en pesticide. Een heel behandelplan werd opgesteld en we konden beginnen. Eerst de prednisolon afbouwen maar tegelijkertijd onstekings-remmers om het niet erger te maken. Toen het virus eruit werken en als kers op het toetje de pesticide eruit werken. Zienderogen werd Sam beter, vitaler, dikker en vooral net als ik, vrolijker. Na de kuren leek het weg te zijn tot er nog een heel klein plekje op zijn linker hoefbal bleef zitten. Nog 1 kuurtje zei Jeannette en dan moet het weg zijn. 4 Ampullen verder was ALLES weg !!!! Niet te geloven. Ik heb mijn paard weer terug. Een vrolijke mooie gezonde tinker !!!

2, 5 jaar geleden werd er bij mijn paard Lita geconstateerd dat ze bij de aanhechtingen van haar pezen ontstekingen had en haar pezen ook aangetast waren. Waar dit normaal bij 1 been voorkomt had zij het bij beide achterbenen. Na een buigproef kon ze niet eens wegstappen, na het liggen ook niet en zij begon door haar koten te zakken. Diverse dierenartsen er naar laten kijken. Deze vonden het extra vreemd omdat het bij beide benen voorkwam. Helaas konden ze niks meer voor haar doen. Zolang het nog een paardwaardig bestaan was zou ik haar zo lang mogelijk in de wei laten lopen. Langzaam kreeg ze te veel pijn. Dat dit zo niet verder kon was duidelijk. We besloten, hoe moeilijk het ook voor ons was dat we haar na de zomer haar moesten laten gaan. Afgelopen zomer belde ik Jeannette voor onze ruin die altijd last had van allergieën met bultjes en wondjes. Nadat Jeannette hem nagekeken had bleek bij een bacterie in zijn darmen te hebben. Na een kuur heeft hij nergens meer last van gehad. Het gesprek kwam vervolgens op onze merrie die opgegeven was en aan haar laatste zomer bezig was. Zij wilde toch kijken of zij iets kon vinden en wat bleek, onze merrie had een heel vervelende bacterie. We begonnen aan de kuren die ze had voorgeschreven en eerlijk gezegd wist ik niet of het wel zou helpen, ze was al zo slecht.  Nu een half jaar later in deze koude winter loopt onze mooie merrie bij ons in de sneeuw met strenge vorst. Ze loopt als een kievit, heeft geen pijn meer en is van een zure merrie nu het meest lieve en aanhankelijke paard geworden. Wat iedereen voor onmogelijk hield heeft Jeannette voor elkaar gekregen. De vooruitzichten zijn zo goed dat we van het voorjaar gaan kijken of we weer licht kunnen gaan rijden met haar. Jeannette, wij kunnen je niet genoeg bedanken. Je staat altijd voor ons klaar, ook voor alle andere adviezen over de gezondheid van onze paarden.

Yvonne en Lita

Flynn is de dochter van mijn merrie Raven. Helaas had ze uitzonderlijk slechte hoeven (ondanks regelmatig bekappen van een goede hoefverzorger), liep geregeld kreupel, had hoefzweren en ook in haar lijf leek ze niet lekker te zitten.  Allerlei experts kwamen erbij; dierenarts, hoefspecialist, osteopaat, holistisch dierenarts. Telkens knapte ze wel weer op maar echt goed bleef het niet. In okt. 2010 liep ze weer kreupel en na een renpartij in de wei was het de volgende dag nog veel erger. Hans Arendse maakte thermografische foto’s van haar waarbij bleek dat met haar hoeven niets aan de hand was. Maar de rest van haar lijf was pijnlijk, haar rug, hals, flanken, gewrichten. Hans had nog nooit zoiets gezien, ook niet na honderden gevallen, en wist niet wat het was. Toen kwam Jeannette die niet schrok van het beeld dat Flynn liet zien. Ze had eerder paarden met deze symptomen behandeld en die waren goed opgeknapt. Ze kwam tot de conclusie dat Flynn een bacteriele infectie had. Deze komt voor in gras dat onder water had gestaan, zoals bij onze wei die herfst! Ze kreeg 3 kuren; 1 ontstekkingsremmer, 1 om de bacterie eruit te werken en 1 kuur om haar pezen en banden te herstellen. Een maand of 4 waren we daar wel mee zoet. Eerlijk gezegd had ik er niet veel vertrouwen in maar ik gaf de middelen trouw. Er gebeurde een wonder. Binnen 2 weken kon Flynn weer normaal stappen en begon uit zichzelf te draven. Binnen 4 weken liep ze weer goed! Ik kon het bijna niet geloven, durfde het nauwelijks aan iemand te vertellen, bang dat het zo weer mis zou gaan, maar nee! Na een week of 5, 6 zijn we weer gaan rijden en niet alleen bleef ze goed lopen, ze voelde ook anders, veel zekerder in haar lijf, veel meer in balans. We zijn nu een half jaar verder en het gaat nog steeds goed. Flynn is geen dag meer kreupel geweest. Jeannette, heel erg bedankt. Ik weet niet of Flynn nog geleefd had als jij niet gekomen was. Ik denk dat je haar leven hebt gered! Ik hoop dat ze de komende zomer ook goed doorkomt, maar als er toch weer problemen opduiken weten we je te vinden!

Lieve groet, Flynn en Edith